Sekret wtórnej ramy

Istnieją momenty, w których struktura nie ujawnia się bezpośrednio. Tamo — jako byt podstawowy — generuje układ odniesienia dla ram wtórnych, w których zachodzą przesunięcia intencjonalne.

Sekret wtórnej ramy polega na zamaskowanej iteracji — powtórzeniu, które nie przypomina pierwowzoru. W tym obszarze odbiorca styka się z elementami logicznie ukrytymi, wyzwalającymi alternatywne szlaki poznawcze.

Efekt? Stan niedopowiedzenia, rezonujący jako forma wtórna, która nigdy nie dąży do zamknięcia.